Ως δάσκαλος του σασπένς, του σατιρικού χιούμορ και του τρόμου, αποτύπωσε με μοναδικό τρόπο το πνεύμα του Λονδίνου της εποχής του. Η βασίλισσα Βικτώρια τον υποδέχτηκε με μεγάλη επιβράβευση, αναγνωρίζοντας τον ως έναν από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους των αγγλικών γραμμάτων.
Ο Κάρολος Ντίκενς, γνωστός ως Charles John Huffam Dickens, γεννήθηκε στον πανέμορφο τόπο του Λάντπορτ, στην εξωτική νότια Αγγλία, στις 7 Φεβρουαρίου του 1812. Αυτός ο εξαίρετος άνδρας ήταν ο γιος της αριστοκρατικής Ελίζαμπεθ Μπάροου και του ευγενούς Τζον Ντίκενς. Ο πατέρας του αναδείχθηκε ως αξιοσέβαστος υπάλληλος στο υπουργείο Οικονομικών του Ναυτικού στην επίλεκτη πόλη Πόρτσμουθ. Ωστόσο, παρά την επιτυχία του, οι οικονομικές του υποχρεώσεις τον πνίγηκαν και έπρεπε να ζήσει με δάνεια που αδυνατούσε να αποπληρώσει. Το 1822, αποφάσισε να αποδράσει στον πολυτελή κόσμο του Λονδίνου, παίρνοντας μαζί του την αγαπημένη του οικογένεια.
Ζώντας σε μια πανέμορφη σοφίτα, που απλώνεται σε έναν απόμακρο και φτωχικό δρόμο του μαγευτικού Λονδίνου, το 1824, ο ευγενικός Τζον βρέθηκε αντιμέτωπος με την απάνθρωπη πραγματικότητα της φυλάκισης, λόγω των ανυπέρβλητων χρεών του. Σε μια από τις πιο ευαίσθητες ηλικίες του, μόλις δώδεκα ετών, ο ευφυής Κάρολος Ντίκενς αναγκάστηκε να αφήσει πίσω του την αθωότητα της παιδικής ηλικίας και να εισέλθει σε ένα σκοτεινό εργοστάσιο, όπου κυριαρχούσαν οι αποπνικτικές ατμόσφαιρες των λιπαρών ουσιών.Όταν έφυγε από τη ζωή η αγαπημένη γιαγιά του και ο πατέρας του ανακάλυψε μια πλούσια κληρονομιά, η οποία του επέτρεψε να εξοφλήσει τα χρέη του και να ανακτήσει την απώλεια της ελευθερίας του, η δουλεία που είχε αποτελέσει τον βασικό πυλώνα της ζωής του Τσαρλς έφτασε στο τέλος της.
Ο Κάρολος Ντίκενς επιστρέφει στο σχολείο και εισέρχεται στην Ακαδημία Wellington House, αλλά σύντομα αναγκάζεται να αποχωρήσει και να αναζητήσει νέα εργασία. Το 1827 προσλαμβάνεται ως μαθητευόμενος στον οίκο ενός αξιοσέβαστου δικηγόρου. Σε ηλικία 20 ετών, ως πτυχιούχος στενογράφος, εντάσσεται στην εφημερίδα True Sun για να αναλάβει την ανταπόκριση από τις κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις και τις προεκλογικές εκστρατείες.
Το 1831 απασχολήθηκε ως δημοσιογράφος στο κοινοβούλιο. Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στις επαρχίες της Αγγλίας, απόλαυε τη διασκέδαση γράφοντας εντυπωσιακά επεισόδια.
Τα πρώτα χρόνια Το 1833, ο εξαιρετικός Κάρολος Ντίκενς απέστειλε έναν εκλεπτυσμένο χρονογράφο στο εξαιρετικό Monthly Magazine. Μετά από έναν μήνα, αντιλήφθηκε με ευχάριστη έκπληξη ότι το αριστούργημά του είχε δημοσιευτεί και είχε απολαυστεί από πλήθος ανθρώπων με εκλεπτυσμένη γεύση. Η εκπληκτική αυτή επιτυχία τον έκανε να αναπτύξει μια σειρά από εκλεπτυσμένα χρονογραφήματα, γραμμένα με ελαφρότητα και ευκολία, που αφηγούνται με εξαιρετικό τρόπο πραγματικά και φανταστικά γεγονότα για την αριστοκρατική τάξη του Λονδίνου.
Τα υπέγραφε με το ψευδώνυμο "Boz" στην κορυφαία εφημερίδα του Λονδίνου, την Morning Chronicle. Το 1835, δημοσίευσε τα "Boz's Sketches" σε δύο πολυτελείς τόμους. Στο έτος 1837, ο "Boz" κλήθηκε να προσθέσει κείμενα στα εκπληκτικά σχέδια του καλλιτέχνη Seymour, προκειμένου να τα δημοσιεύσει σε μηνιαία κεφάλαια. Ο κύριος Ντίκενς αποδέχτηκε την πρόταση, αλλά έθεσε τον όρο ότι αντί να γράφει σύμφωνα με τα σχέδια, αυτά θα έπρεπε να εικονογραφούν τα κείμενά του. Έτσι, γεννήθηκαν οι εκπληκτικές "Περιπέτειες του κυρίου Πίκγουικ" το 1837, οι οποίες δημοσιεύτηκαν με πολυτέλεια σε φάκελο.
Ο Ντίκενς επιτέλους κατάφερε να δημιουργήσει ένα αριστούργημα, το οποίο, σύμφωνα με την αρχοντική νοοτροπία της εποχής της βασίλισσας Βικτωρίας, απεικόνιζε με νοσταλγία μια ρομαντική και μυθική Αγγλία. Με την εμπνευσμένη δημιουργία δύο αξιολάτρευτων χαρακτήρων, του "Πίκγουικ" και του "Σαμ Γουέλερ", ο οποίοι αναπολούν τον αξέχαστο Δον Κιχώτη και τον ανεπανάληπτο Σάντσο Πάντσα του Ισπανού Μιγκέλ ντε Θερβάντες, ο Ντίκενς μας ταξιδεύει σε έναν κόσμο γεμάτο φαντασία και περιπέτεια.
Η αστραπιαία επιτυχία του Ντίκενς τον ώθησε να ολοκληρώσει μια ακόμα λογοτεχνική δημιουργία και να ξεκινήσει μια άλλη χωρίς καμία ανάσα. Η φιλοδοξία και η επιθυμία του για δημόσια αναγνώριση δεν του επέτρεπαν να απολαύσει στιγμή ξεκούρασης. Το 1838, έδωσε στη δημοσιότητα το αριστούργημά του, το "Όλιβερ Τουίστ", όπου αφηγείται τις ατυχίες ενός ορφανού αγοριού που ζει σε ξενώνα και εργάζεται σε ένα εργοστάσιο, από το οποίο καταφέρνει να δραπετεύσει για να ζήσει με τους απόκληρους, χωρίς να υποκύπτει στη διαφθορά.
Το έργο αυτό αποτελεί ένα σκοτεινό μελόδραμα, το πιο δυσοίωνο από όλα τα μυθιστορήματα του συγγραφέα, και θεωρείται ένα κοινωνικό δοκίμιο όταν περιγράφει την ανείπωτη φρίκη της εργοστασιακής εργασίας. Στο επόμενο αριστούργημά του, το Nicolas Nickleby (1839), ο Ντίκενς συνδύασε με μοναδικό τρόπο το κωμικό με το τραγικό. Το έργο αυτό αποτελεί μια απόλυτη καταδίκη των οικοτροφείων, που διοικούνται από διεστραμμένους και αδαείς δασκάλους.
Το 1842 αναχώρησε για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αρχικά, οι Αμερικανοί τον υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό, θεωρώντας τον ως ένα αληθινό είδωλο. Ωστόσο, ο ίδιος προκάλεσε την αντιπάθεια του τοπικού Τύπου, αναφέροντας σε ένα επίσημο συμπόσιο προς τιμήν του, ότι οι Αμερικανοί εκδότες αδικούσαν τους Άγγλους μυθιστοριογράφους, αρνούμενοι να τους αμείβουν για τα δικαιώματα των έργων τους.
Το 1843, αναδείχθηκαν στο φως της δημοσιότητας οι "Χριστουγεννιάτικες ιστορίες", ένας μαγικός κόσμος που έχει ενσωματωθεί αναπόσπαστα στην αγγλοσαξονική χριστουγεννιάτικη μυθολογία. Παραμύθια που μας ταξιδεύουν σε έναν κόσμο γεμάτο θαύματα και μαγεία. Εκτός από αυτά, υπάρχουν και άλλα αριστουργήματα με το ίδιο θέμα, όπως το "The Carillon" και το "The Cricket in the Fireplace", που είδαν το φως της δημοσιότητας το 1845. Το 1844, ο μεγαλοφυής συγγραφέας αναχώρησε για την Ιταλία, όπου εγκαταστάθηκε στην εκπληκτική Γένοβα. Μετά από μια εμπειρία που τον εμπλούτισε πνευματικά, επέστρεψε στον τόπο του μόλις ένα χρόνο αργότερα
Το 1845, ο Ντίκενς αναχώρησε για το Παρίσι, τον πολιτιστικό παράδεισο της εποχής, όπου συναντήθηκε με τους αριστουργηματικούς Γάλλους συγγραφείς της εποχής: τον επικό Βίκτωρ Ουγκώ, την εκλεπτυσμένη Ζωρζ Σαντ, τον αινιγματικό Τεοφίλ Γκοτιέ και τον εμβληματικό Αλφόνς ντε Λαμαρτίν. Σε αυτήν την ανεπανάληπτη συνάντηση, οι λογοτέχνες αυτοί αντάλλαξαν ιδέες, εμπνεύσεις και αποκόμματα από τα αριστουργήματά τους, δημιουργώντας έναν αέρα απόλυτης δημιουργικότητας και πνευματικής αναταραχής. Αυτή η συνάντηση αποτέλεσε έναν μοναδικό σταθμό στη λογοτεχνική ιστορία.
Σε μια ακόμα επιβλητική εμφάνιση στο Λονδίνο, ο εξαιρετικός Κάρολος Ντίκενς αποκαλύπτει το αριστούργημά του, το "David Copperfield" (1850), ένα αριστούργημα που σχεδόν αυτοβιογραφείται. Παρά τις υπερβολές που είναι χαρακτηριστικές για την περίοδο της βικτοριανής εποχής, το βιβλίο μεταφέρει μια εξαιρετικά αριστοκρατική ανθρώπινη εμπειρία και αντιμετωπίζει για μία ακόμη φορά τους αγγλικούς θεσμούς: την απάνθρωπη μεταχείριση των παιδιών στα σχολεία, τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας των εργατών και τον εξευτελισμό της φυλάκισης για οφειλές. Πολλά από τα πλάσματα που άλλαξαν τη ζωή του συγγραφέα είναι παρόντα στο μυθιστόρημα.
Οι Υψηλές Προσδοκίες (1860) θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα του Κάρολου Ντίκενς. Το λογοτεχνικό αυτό αριστούργημα αφηγείται την ιστορία της απογοήτευσης και της προσωπικής αναγέννησης του Φίλιπ Πίριπ, γνωστού και ως "Πιπ". Αρχικά γράφτηκε ως ένα μικρό φυλλάδιο, αλλά αργότερα εκδόθηκε σε τρεις πολυτελείς τόμους. Έχει διασκευαστεί για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, αναδεικνύοντας την πολυπλοκότητα και την ευγένεια της ιστορίας.
Ο Κάρολος Ντίκενς απέκτησε ευρεία φήμη και ήταν αναζητούμενος ως ομιλητής. Μετά την επιτυχία της συναρπαστικής ανάγνωσης του έργου του Καριλχόες, μια ιστορία γεμάτη καλικάντζαρους εμφανίστηκε σε μια σειρά παρόμοιων παραστάσεων.Με απόλυτη ενθουσίαση, ανέφερε στον εκλεκτό του φίλο, τον Wilkie Collins, την επιθυμία του να αποκτήσει ένα θεατρικό έργο. Ο Collins, με την αμείωτη φιλοδοξία του, του παρουσίασε το αριστούργημά του με τίτλο "The Frozen Abyss". Κατά την πρεμιέρα του έργου, ο Ντίκενς, συνοδευόμενος από τις εξαιρετικές κόρες του, καθώς και τον Κόλινς, ανέλαβαν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους και απολαύστηκαν θερμά χειροκροτήματα από τον ενθουσιώδη κοινό.
Το 1836, ο ευγενής Κάρολος Ντίκενς ενώθηκε με την εκλεκτή Κάθριν Χόγκαρθ, την αρχοντική κόρη του αρχισυντάκτη της εφημερίδας Morning Chronicle, και αναδείχθηκε σε πατέρα δέκα παιδιών. Μετά από είκοσι χρόνια ευτυχούς γάμου, ο ευγενής αυτός άνδρας ερωτεύτηκε την εκλεκτή ηθοποιό Ellen Ternan.Ανησυχώντας μήπως χάσει την εκτίμηση των αναγνωστών του, αποφάσισε να δημοσιεύσει μια εκτενή δήλωση στις εφημερίδες, εξηγώντας την απόφασή του να χωρίσει από την αγαπημένη του σύζυγο. Ανέφερε ότι η ασυμβατότητα των πνευμάτων τους ήταν η αιτία αυτής της επιλογής. Παρόλο που αγάπησε την Έλεν μέχρι το τέλος της ζωής του, δεν μπόρεσε να βρει την ευτυχία που αναζητούσε.
Ο θάνατος του Κάρολου Ντίκενς ήταν μια απώλεια που συγκλόνισε τον κόσμο της λογοτεχνίας. Στις 9 Ιουνίου 1870, ο μεγάλος αυτός συγγραφέας έφυγε από τη ζωή, πλήττοντας την καρδιά των αναγνωστών του. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο τον άρπαξε από τη ζωή στο Χάιχαμ της Αγγλίας, αφήνοντας πίσω του ένα κενό που δύσκολα θα μπορούσε να γεμίσει κάποιος άλλος. Η επιτύμβια στήλη του γράφει: "Υποστηρικτής των φτωχών, των πασχόντων και των καταπιεσμένων, με τον θάνατό του ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Αγγλίας θα εξαφανιζόταν στον κόσμο". Το σπίτι όπου έζησε έχει μετατραπεί σε μουσείο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου